Solution gesprekken
Je herkent je in één van onderstaande of soortgelijke situaties
Voorbeeld 1 Relatie
- Ik heb een man. Ik erger me dood aan bepaalde gewoontes van hem. Ik heb hem al zo vaak gevraagd zijn vieze sokken en ondergoed in de wasmand te doen, maar hij doet het gewoon niet. Ik vind dat de taken thuis (huishouden, zorg voor de kinderen) niet eerlijk verdeeld zijn. Het komt voor het grootste gedeelte op mij neer, terwijl ik ook parttime werk. Hij doet niet veel uit zichzelf en heeft te weinig aandacht voor mij. En hij luistert niet naar me.
- Ik heb een vrouw. Ik word gek van dat gezeur van haar. Het is nooit goed. Als ik doe wat ze me vraagt, is het weer niet goed. Alles moet op haar manier. Ik heb een drukke baan. Als ik thuis kom, wil ik rust en niet altijd dat gezeur. Zij heeft meer tijd voor het huishouden dan ik. En zoveel werk is het toch ook niet? En als ik in bed toenadering zoek, keert ze me de rug toe.
Erover praten heeft geen zin. We krijgen ruzie of de ander loopt weg tijdens het gesprek. Onze relatie lijdt hieronder. En de ergernissen blijven. Eigenlijk hebben we nooit een goed gesprek met elkaar. Wat kunnen we hieraan doen? We houden wel van elkaar.
Voorbeeld 2 Echtscheiding
Ik ben gescheiden. Maar mijn ex en ik moeten nog regelmatig overleggen met elkaar, bijvoorbeeld over wie wanneer de kinderen heeft. Telkens als we elkaar spreken, laaien oude emoties op en voor we het weten, hebben we weer ruzie. Hij/zij geeft niet toe. En ik wil me ook niet altijd aan hem/haar aanpassen. Ik ben in gedachten nog meer bezig met mijn ex dan tijdens onze relatie, en alleen maar in negatieve zin. Hoe kunnen we op een normale manier met elkaar leren communiceren en goede afspraken maken? En hoe krijgt dat wat me nog dwars zit, een plek?
Voorbeeld 3 Werk
Ik werk in de zorg. Ik hou van mijn werk, maar het management voert telkens weer veranderingen door: een andere werkplek, nieuwe regels, nog meer werkdruk. De afdeling planning plant mij in op dagen waarvan ik heb aangegeven dat ik niet kan werken. Er wordt niet naar ons, die het werk uitvoeren, geluisterd. Ze doen maar. En altijd krijgen we te horen, dat er nog meer bezuinigd moet worden. Noch de medewerkers, noch de cliënten doen er blijkbaar toe. Er moet steeds meer gebeuren in minder tijd. En al dat gerapporteer: het kost haast meer tijd dan het werk zelf en is deels zinloos. Ik ben gefrustreerd en voel onmacht. Kunnen ze nou niet eens naar ons luisteren?
Voorbeeld 4 Het maken van fouten
Ik heb een fout gemaakt op mijn werk. De leiding spreekt me er op aan. Ik voel me vreselijk over de manier waarop. Het lijkt opeens of ik niets meer goed doe. De sfeer is vijandig. En mijn collega’s roddelen ook al over me. En dat, terwijl ik altijd mijn best doe en me verantwoordelijk voel voor mijn werk. Maar dat wordt blijkbaar niet gezien. Ik ga niet meer met plezier naar mijn werk, ben gestrest en ik ben bang dat ik straks ontslagen word.
Tijd voor solution-gesprekken. De symptomen:
- Ik erger me voortdurend aan de ander.
- Het is de schuld van de ander.
- Ik voel me tekort gedaan.
- Ik voel me machteloos.
- Ik ben gefrustreerd.
- Ik moet constant knokken.
- Ik ben af en toe woedend.
- Als het zo doorgaat, meld ik me ziek.
- Ik heb er geen zin meer in en vlucht in overmatig alcoholgebruik, knutselen in het schuurtje of hangen voor de televisie. Ik doe net of ik de ander niet hoor.
- Mijn stemming verandert als ik die ander zie.
- Ik voel geen ruimte.
- Ik voel geen saamhorigheid meer.
- Hoe moet ik verder?
Wat ik te bieden heb: Solution-gesprekken
In mijn jarenlange praktijkervaring heb ik vaak te maken met het onvermogen tot communicatie tussen mensen. Meestal is er sprake van twee partijen met een eigen belang: twee (ex-)partners, teamleider en teamlid, managers en mensen op de werkvloer. Beide vinden dat ze gelijk hebben en dragen daarvoor een aantal argumenten aan. Beide blijven op hun standpunt staan. Ze staan als het ware als twee blokken tegenover elkaar. De boel zit muurvast. De situatie polariseert alleen maar verder en de spanning neemt toe. Het is wachten op de escalatie of één van de partijen verliest. Het is dan slikken of stikken.
Om de zaak weer in beweging te krijgen en tot een oplossing te komen, zijn er een aantal stappen nodig. Dat kun je, als de situatie al een hele tijd vastzit, niet alleen of met elkaar. Mijn kracht als coach is, dat ik help het goede klimaat te scheppen, waarin echt naar elkaar geluisterd kan worden. Ik heb geen oordeel over de verschillende meningen of standpunten. Ik bewaak dat alle partijen zich gezien voelen en serieus genomen worden. En ik neem betrokkenen mee naar een ander niveau, van waaruit we naar het probleem gaan kijken. Kern is, dat het in een conflict/onenigheid niet gaat waar het over gaat. Bijvoorbeeld: je stoort je behoorlijk aan het gedrag van een ander. Het gedrag van de ander is echter niet de oorzaak van jullie onenigheid. Door het gedrag van de ander wordt iets zichtbaar van jou zelf. En dat zit in de ergernis verstopt. Dit ga je ontdekken in de solution-gesprekken. En het zal blijken, dat het altijd om iets positiefs gaat.
Zo kun je ook anders omgaan met fouten. In onze maatschappij ligt de nadruk altijd op wat fout is. En de conclusie is, dat het niet meer mag gebeuren. Op deze manier ontstaat veel van onze wet- en regelgeving. Je loopt in wezen steeds achter de feiten aan. Je kunt ook positief naar fouten kijken en ervan leren. Als een werknemer van zijn werkgever de ruimte krijgt om van zijn fouten te leren, wordt hij waardevoller voor het bedrijf. Natuurlijk vraagt een dergelijke benadering om aandacht en inzet. Vanuit ontwikkelingsperspectief zijn fouten kansen om aan te groeien. Maar dan moet je die kans wel krijgen. Een fout is nooit een misser. Een fout is altijd raak en onthult iets van de thematiek in jouw leven. Doe er iets mee.
Je kunt solution-gesprekken eenzijdig aangaan, als de andere partij er bijvoorbeeld niet aan wil meewerken. Maar het mooiste is als beide partijen een traject gaan. Dan ontstaat een sfeer, waarin samen naar een oplossing gezocht kan worden. En als een oplossing niet mogelijk is door factoren van buiten, dan ontstaat in ieder geval een warmer klimaat, waarin in wederzijds respect gecommuniceerd wordt. Als beide partijen op deze manier naar een probleem/conflict/fout leren kijken, ontstaat meer respect voor elkaar en kunnen beide médestanders worden in het oplossen ervan, in plaats van tegenstanders.
Resultaat
Na dit traject heb je meer zelfkennis en heb je geleerd anders naar een probleem te kijken. Dat kun je vervolgens zelf ook op andere situaties toepassen. Je gaat inzien dat jij een uniek individu bent, maar die ander ook.
Wat je op alledaags niveau als onrecht ervaart, waarvan jij het slachtoffer bent, blijkt op een hoger niveau een kans om te groeien.
Zolang je de oorzaak van de ellende bij de ander blijft leggen, blijf jij slachtoffer en dus afhankelijk van die ander.
Als je de ellende gebruikt om dieper bij jezelf te komen, kun je van daaruit (vanuit het Ik) de regie nemen en in vrijheid besluiten wat je er zelf aan kunt doen. Je bent dan niet langer slachtoffer. Je gaat autonoom en vrij handelen.
Een eerste aanzet hiertoe leer je tijdens de solution-gesprekken. Maar je kunt het daarna de rest van je leven blijven oefenen. En zo word je stapje voor stapje meer jezelf en sta je met meer zelfvertrouwen, autonomie en vrijheid in het leven.
Visie
Wil je meer achtergrond informatie lezen, klik dan op onderstaande link.