Over de begeleider
Ik ben Yvonne Meesters (1956).
Ik heb een heel boeiend vak: biografiek of levensloopkunde.Dit vak houdt zich bezig met de levensloop van de mens. Leven is een kunst en ieder mensenleven is een uniek kunstwerk. Ik voel me zeer vereerd, dat ik in mijn werk met zoveel mensen mee mag kijken naar hun leven. En dat ik mensen vanuit mijn kennis en inzichten op een andere manier naar hun leven kan laten kijken, zodat ze beter gaan begrijpen waarom hun leven verloopt, zoals het verloopt en hoe ze hier zelf invloed op kunnen uitoefenen. Of het nu gaat om het zetten van een belangrijke stap, ADHD/ADD-symptomen, relaties of je huis, alles heeft te maken met de levensloop van de mens en dus met mijn vak. De kroon op het werk is, als mensen worden wie ze eigenlijk willen worden, als ze gaan doen waar ze enthousiast voor zijn en daarmee iets betekenen voor hun medemensen. Uiteindelijk levert dat echt levensgeluk op.
Wat betreft mijn eigen leven: ik ben altijd eigenwijs geweest en heb me nooit laten afhouden van het zetten van stappen, waarvan ik wist dat ik ze moest zetten, ondanks alle opgeheven vingers en afradingen. Ik was op zoek naar iets. Toen ik op mijn negentiende ging studeren, dacht ik dat ik het in de wetenschap zou vinden. En zo werd ik doctorandus geologie. Maar als geoloog heb ik niet gewerkt. Ik was teleurgesteld in het eenzijdig materialistische paradigma van de wetenschap. Ik vond er niet wat ik zocht. Na mijn studie haalde ik mijn typediploma en ging aan het werk als secretaresse op de universiteit. Tijdens mijn studie was ik in aanraking gekomen met de psychologische en esoterische astrologie. Naast mijn werk als secretaresse werd ik docente astrologie. Ik dacht dat ik gevonden had wat ik zocht.
Ik trouwde en er kwamen drie kinderen. Ik besloot te stoppen met mijn baan en werd fulltime moeder.In die periode gaf ik cursussen over het meest veelzijdige beroep ter wereld: het huishouden. Net voor mijn dertigste en voordat ik moeder werd, kwam ik in aanraking met de antroposofie. Eerst vond ik het maar vreemd, maar al gauw kwam de herkenning: Dit is wat ik zocht: wetenschap die geest, ziel en lichaam integreert. En die wetenschap beoefen ik tot op de dag van vandaag met veel enthousiasme.
Bij alles wat ik gedaan heb in mijn leven, stond de mens altijd centraal. Mijn hele leven vonden mensen met problemen bij mij altijd een luisterend oor. Rond mijn veertigste heb ik besloten van luisteren mijn beroep te maken. Ik volgde de opleiding tot biografiewerker aan het Instituut voor Biografiek. Ik ontwikkelde dit vak daarna zelf verder en werd levensloopbegeleider. Na mijn scheiding begon ik mijn eigen praktijk in dit nieuwe beroep.
Sindsdien doe ik elke dag wat ik het liefste doe: werken met mensen. Daarnaast geniet ik van mijn hobby’s: tuinieren, wandelen, klussen, muziek en filosoferen. En met dit alles heb ik mijn levensvervulling gevonden.